Tenniselleboog en golferselleboog
Waarom het niets met tennis of golf te maken heeft
De namen klinken sportief, maar de realiteit is anders: de meeste mensen met een tenniselleboog of golferselleboog hebben nog nooit een racket of golfclub vastgehouden. Toch zijn deze klachten ontzettend algemeen. Wat is er dan precies aan de hand – en waarom krijgen zoveel mensen ze?
Wat is een tenniselleboog?
Een tenniselleboog (officiële naam: laterale epicondylitis) is een overbelastingsklacht aan de buitenkant van de elleboog. De pezen van de onderarmspieren, die de pols en vingers strekken, hechten hier aan. Wanneer deze pezen te veel spanning of trekkracht te verduren krijgen, ontstaan kleine irritaties of ontstekingen.
Typische klachten:
- Pijn aan de buitenzijde van de elleboog
- Uitstralende pijn richting onderarm of hand
- Pijn bij het tillen, knijpen of openen van potten
Wat is een golferselleboog?
Een golferselleboog (mediale epicondylitis) zit aan de binnenzijde van de elleboog. Hier hechten de spieren aan die de pols juist buigen en de hand naar binnen draaien.
Kenmerkende klachten:
- Pijn aan de binnenkant van de elleboog
- Soms tintelingen richting ringvinger en pink
- Pijn bij knijpen of buigen van de pols
Waarom de naam misleidend is
De termen ‘tenniselleboog’ en ‘golferselleboog’ komen uit de sportwereld, maar tegenwoordig zien we ze juist vaker bij niet-sporters: mensen die veel typen, muizen, in de tuin werken of repeterende handelingen uitvoeren.
Het probleem zit dus niet in de sport zelf, maar in herhaalde belasting en spierspanning die de pezen niet meer kunnen verwerken.
De echte oorzaak: meer dan alleen de elleboog
Vanuit osteopathisch perspectief is het belangrijk om verder te kijken dan de pijnplek. Vaak is de oorzaak niet lokaal, maar ligt deze in de samenwerking van gewrichten, spieren en zenuwen in de hele arm-schouder-nekregio. Denk aan:
- Beperkte beweeglijkheid in nek, schouder of pols
- Slechte doorbloeding of spanning in bindweefsel
- Verkeerde houding of compensatiepatronen
- Spierspanning door stress of vermoeidheid
De elleboog is dan eigenlijk het slachtoffer van een disbalans elders in het lichaam.
Hoe osteopathie kan helpen
De osteopaat onderzoekt niet alleen de pijnlijke elleboog, maar kijkt naar de hele bewegingsketen. Door blokkades in schouder, nek, borstkas of zelfs de buikregio te behandelen, kan de spanning op de pezen verminderen en het herstel versnellen.
Osteopathie richt zich op het herstellen van balans, doorbloeding en beweeglijkheid, zodat het lichaam zichzelf weer kan herstellen.
De rol van fysiotherapie en oefentherapie
Fysiotherapie en oefentherapie zijn belangrijke aanvullingen bij het herstel.
Fysiotherapie richt zich op het versterken van de onderarm- en schouderspieren, het verbeteren van de houding en het geleidelijk opbouwen van belasting. Oefentherapie helpt om bewuster te bewegen, zodat verkeerde patronen of overbelasting in het dagelijks leven worden voorkomen. Gerichte oefening zorgt ervoor dat de pees weer sterker wordt en beter belastbaar is.
Dry needling en taping
Bij hardnekkige spierspanning kunnen dry needling en taping effectieve ondersteunende behandelingen zijn. Dry needling ontspant overactieve spieren door met een dun naaldje triggerpoints (spierknopen) los te maken. Dit kan snel verlichting geven.
Taping ondersteunt de pees en vermindert de trekkracht op het pijnlijke gebied, zonder de beweging te beperken. Het geeft rust tijdens het herstel.
Praktische tips bij een tennis- of golferselleboog
- Vermijd langdurige, herhalende bewegingen met de hand of pols.
- Rek regelmatig de onderarmspieren.
- Wissel werkhoudingen af en neem voldoende pauze.
- Laat spanning in schouders en nek behandelen.
- Wees geduldig: peesherstel kost tijd.
Conclusie
Een tenniselleboog of golferselleboog heeft dus zelden iets met sport te maken, maar alles met overbelasting, spanning en balans in het lichaam. Een gecombineerde aanpak met osteopathie, fysiotherapie, oefentherapie, dry needling en taping kan het herstel versnellen en herhaling voorkomen.